1. Υπάρχουν τουλάχιστον 2 άνθρωποι σ' αυτόν τον κόσμο που θα πέθαιναν για σένα.
2. Τουλάχιστον 15 σ' αυτόν τον κόσμο σ' αγαπούν με κάποιο τρόπο.
3. Ο μόνος λόγος που κάποιος μπορεί να σε μισήσει είναι επειδή θα ήθελε να είναι σαν κι εσένα.
4. Ένα χαμόγελό σου μπορεί να φέρει ευτυχία ακόμα και σε κάποιον που δεν σε συμπαθεί.
5. Κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 άνθρωπος σε σκέφτεται πριν κοιμηθεί.
6. Είσαι ο κόσμος ολόκληρος για κάποιον.
7. Είσαι μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος.
8. Κάποιος που μπορεί να μην τον ξέρεις καν, σε αγαπάει.
9. Ακόμα και όταν κάνεις το μεγαλύτερο λάθος, κάτι καλό βγαίνει από αυτό
10. Όταν σκέφτεσαι ότι όλος ο κόσμος είναι εναντίον σου, ρίξε ξανά μια ματιά
11. Πάντα να θυμάσαι τους επαίνους που δέχεσαι και να ξεχνάς τις προσβολές.
Την αγαπάς κι όμως δεν έρχεται... Την περιμένεις αργεί... ανυπομονείς... Έχεις αγωνία... Κορίτσι είναι! Σκέφτεσαι θα αργήσει λίγο. Η ώρα περνά... Να τη έρχεται. Σήμερα είσαι πολύ όμορφη της λες και την φιλάς. Ανεβαίνεται στη μηχανή και φεύγεται. Την αγαπάς, την θέλεις μα δεν της το λες, ποτέ δεν της το έχεις πει. Δεν είναι εγωιστικό; Εκείνη γαντζωμένη πάνω σου νιώθει σιγουριά.
Εσύ προσέχεις τα αυτοκίνητα, την κίνηση των ανθρώπων. Την αγαπάς, δεν θες να το παραδεχτείς. Πέστο, την αγαπάς. Ναι. Την αγαπώ την αγαπώ μα δεν μπορώ να της το πω. Γιατί!!! Πρόσεξε!!! Ένα αυτοκίνητο πέφτει πάνω σου. Μόλις συνέρχεσαι σκύβεις πάνω της την φιλάσ και φωνάζεις όσο πιο δυνατά μπορείς σ' αγαπώ και κλαις γιατί δεν πρόλαβε να σε ακούσει. Δεν είναι άδικο!! Όχι, η ζωή, ξέρει μόνο έτσι να πληρώνει και εσένα σε πλήρωσε δίκαια αν σκεφτείς ότι ήσουν... Εγωιστής.
Πάει σε πολλούς και ιδιέτερα σε μένα σαν παράδειγμα για άλλο θέμα.
Και όσω αφορά το θέμα μου.
Το να μου ζητάς να κώψο το τσιγάρω είναι καταπιεστηκώτατο.Το να μην μου μηλάς γιαυτο το λόγο χειρότερω ακομα. Ίσως κάποτε καταλάβεις..
Μαραμένα λουλούδια στέκουν να ξεραίνονται στον ήλιο τα φύλλα της καρδιάς μου, μαραμένα τα μάτια μου στέγνωσαν από τα δάκρυα και τώρα στέκουν αδειανά δυο θολές μπίλιες δίχως φως, μαραμένες οι σκέψεις και τα όνειρά μου καθώς δεν γεμίζουν πια απο το κάλεσμα σου, και πια απλά κλείνω τα μάτια και δεν έρχεται κανείς. Μαραμένη η φωνή μου δεν γεμίζει πια το δωμάτιο με λόγια ερωτικά, μα μόνο την λέξη αντίο λέει που άκουσα την τελευταία φορά, μαραμένος και ο κόσμος γύρω μου στέκει και τίποτα πια δεν μου φαίνεται να είναι ζωντανό και όλα αυτά γιατί έφυγες και πέθαναν όλα τα συναισθήματα μου παντοτινά.
Μια πέτρα κύλησε στην άκρη του γιαλού,
την ώρα που το δειλινό στόλιζε το φεγγάρι.
Είχε στην πλάτη χαρακιές, βαθιές τυραννισμένες,
κι είχε και άλλες πιο μικρές, στο σώμα της κρυμμένες.
Γιατί δεν μας μιλάς
Λένε τα κύματα
Είναι πράγματι πολύ τρομακτικό να περιμένεις κάτι κι αυτό ν' αργεί. Να στηρίζεις όλες σου τις ελπίδες, τα όνειρα, τις προσδοκίες, την ίδια σου την ψυχή πάνω σ' αυτό που δεν λέει να 'ρθει. Να περιμένεις το κλειδί να γυρίσει στην πόρτα, να καρτεράς το φως να γλιστρήσει μέσα στο σπίτι, να καρτεράς τούτο το χαμόγελο να ξαναγυρίσει στο γκρίζο πρόσωπο.
ΟΤΑΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΠΟΥΘΕΝΑ….ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΑΚΡΥΑ...
Κάποτε ήταν μια κοπέλα τυφλή. Μισούσε τον εαυτό της που ήταν τυφλή. Μισούσε τον καθένα, εκτός από τον αγαπημένο της. Αυτός ήταν πάντα εκεί γι 'αυτήν. Την αγαπούσε πολύ και ήταν πάντα δίπλα της. Του είχε πει ότι αν μπορούσε να δει τον κόσμο, τότε θα τον παντρευόταν!
Μια μέρα κάποιος της δώρισε δυό μάτια και τότε μπόρεσε να δει τον κόσμο που τόσο πολύ ήθελε. Είδε και τον αγαπημένο της. Εκείνος την ρώτησε γεμάτος χαρά «τώρα που μπορείς να δεις τον κόσμο, θα με παντρευτείς;» Η κοπέλα όμως έκπληκτη είδε ότι ο αγαπημένος της ήταν κι αυτός τυφλός και σοκαρισμένη από αυτό, αρνήθηκε να τον παντρευτεί. Το αγόρι έφυγε δακρυσμένο και με πόνο. Αργότερα της έστειλε ένα γράμμα!”
Που έλεγε :
Απλά σε παρακαλώ, να προσέχεις τα μάτια μου!”..
ΥΓ: Ίσως κάπια στιγμή καταλάβεις τι είσαι για μένα .
Κάποτε ένας άνθρωπος ταξίδευε και μπήκε τυχαία στον παράδεισο. Σύμφωνα με την ινδική αντίληψη του παραδείσου,υπάρχουν δέντρα που εκπληρώνουν ευχές.Εσύ το μόνο που κάνεις είναι να καθίσεις κάτω από ένα τέτοιο δέντρο και να επιθυμίσεις κάτι, κι αυτό αμέσως γίνεται.Δεν μεσολαβεί κενό ανάμεσα στην επιθυμία και την εκπλήρωση της.
Ενας Γεράκος καθόταν στο σταθμό ενός τρένου και περνούσε την ώρα του καπνίζοντας και χαζεύοντας τους περαστικούς.
Κάποια μέρα επειδή είχε ευγενικό και προσιτό βλέμμα τον πλησιάζει ένας ταξιδιώτης και τον ρωτά…
Σε ένα μέρος του κόσμου σε κάποια στιγμή της ιστορίας, ζούσαν άνθρωποι που έφεραν φτερά στους ώμους, μικρά ή μεγάλα, όμορφα ή άσχημα, όμως σίγουρα είχαν φτερά.
Ένα αγόρι αναρωτιόταν για τα φτερά του και όταν ήρθε η ώρα και μεγάλωσε του είπε ο πατέρα του:
Ένας κόμπος η χαρά μου κι όμως αν θα 'ρθεις
Στάλα στάλα θα στη δώσω για να δροσιστείς...
Υπάρχουν στη ζωή μας πράγματα που απολαμβάνεις
Όμως τα εκτιμάς όταν τελικά τα χάνεις
Όταν τα αφήσεις, όταν θα φύγουν
τότε θα νιώσεις πάλι σώματα να σμίγουν
τότε θα δεις τους ουρανούς να σου ανοίγουν
για μια στιγμή θα νιώσεις ότι σε τυλίγουν
όμως, γρήγορα απ έξω θα σε κλείσουν
κι ίσως δυό δάκρυα τότε να σε δροσίσουν
Κόσμος υποκριτικός, ψεύτικος με γκρεμισμένα ιδανικά και αρχές που θυσιάζονται στο βωμό των συμφερόντων. Νομίζω ότι γνωρίζω την έννοια του πόνου αλλά λυπάμαι συνειδητοποιώντας πως ποτέ δεν έχω πονέσει. Κουράστηκα πλέον να αντικρύζω τη καθημερινότητα και να μένω άπραγος περιμένοντας καταστάσεις...
Η αχαριστία μου δεν έχει αρχή και τέλος και η αλλαγή χρειάζεται εσπευσμένα... Το είδα μπροστά μου. Μόνο του περίμενε με τη λύπη και το πόνο ζωγραφισμένο στο προσωπό του ξέροντας πως το αύριο θα είναι ακόμα πιο δύσκολο. Αν υπάρχει αύριο...
Όταν τα όνειρα γίνονται εφιάλτες και οι ελπίδες απογοητεύσεις, τότε καταλαβαίνεις πως ο κόσμος δεν αξίζει.
Όχι, όχι ο κόσμος αξίζει.
Εσύ είσαι που δε ταιριάζεις.
Η μονοτονία και η απάθεια δε σου ταιριάζουν.
Κάποτε η ζωή μου χάρισε ένα λουλούδι. Ένα υπέροχο κόκκινο τριαντάφυλλο, γεμάτο φλόγα κι ομορφιά. Μου 'πε να το ποτίζω να 'ναι δροσερό, να το φροντίζω να μην σπάσει και πιο πολύ να το ζεσταίνω να μην το παγώσει ο χιονιάς.
Μου 'πε να το αγαπώ γιατί ήταν το πολυτιμότερο δώρο που μπορούσε να μου κάνει.
Η νύχτα απλώνει σιγά σιγά τα τολμηρά δύχτια της. Η πόλη κουρνιάζει νυσταγμένη στην αγκαλιά της απέραντης θάλασσας, οι ήχοι της νύχτας νανουρίζουν την κουρασμένη πόλη. Πολύχρωμες πεταλούδες του δρόμου πουλάνε το κορμί τους για μια μπουκιά ψωμί. Ένας γεράκος ξαπλώνει σε ένα παγκάκι στην γωνία και μετρώντας τις αναμνήσεις του περιμένει με αγωνία τον τελευταίο, θανατηφόρο ύπνο.
Σε ένα θέατρο, οι δυο μας, το κοινό από κάτω κρίνει...
τα λόγια δεν είναι δικά σου, σε κάνω να ξεχάσεις, να αφεθείς
μα το κοινό σε τραβά στη δίνη του... Οι λέξεις μου απλές, και συ αιωρίσαι στα συναισθήματα σου και στα "πρέπει"...
Ο ρόλος σου απλός, αλλά φοβάσαι, το δίλλημα μπροστά, και 'γω σου προσφέρω ό,τι μπορεί εσύ κάποτε να είχες αμυδρά ονειρευτεί...
Πως κατάφερα πάλι να χαθώ στον φόβο της μοναξιάς μου... Γιατί άφησα πάλι να αφεθούν όλα στα δικά μου θέλω και πρέπει... Κανείς δεν θα μου δώσει απαντήσεις ούτε και λύσεις...
Είναι 5 το πρωί δεν ξέρω τι κάνω εδώ. Θυμήθηκα όσα είχαμε περάσει και ένιωσα μια ανατριχίλα σε όλο μου το κορμί δεν σε ξέχασα ακόμα σ' αγαπάω αλλά πρέπει να είμαι μακριά σου. Λες πως δεν άντεχες δίπλα μου, σου έδωσα ότι πολυτιμότερο είχα, τώρα θυμήθηκες ότι δεν κάνεις για 'μένα; Μετά από τόσο καιρό; Μονίμως σε βλέπω στα όνειρά μου δεν ξέρω γιατί, προσπαθώ να ξανά φτιάξω την ζωή μου αλλά η παρουσία σου στοιχειώνει τα κάποτε ευχάριστα όνειρά μου. Θέλω να φύγεις από πάνω μου...
Ξημερώματα πέμπτης κι εγώ στο σπίτι παρέα με τις σκέψεις και τη μοναξιά μου... Με απαλή μουσική και υποτονική ζωή... Οι "φίλοι" είναι έξω, οι γνωστοί είναι άγνωστοι... Το άλλο μου μισό δε βρέθηκε ακόμα... Δεν έχω ζήσει τίποτα γιατί δε μ' άφησαν να ζήσω, δεν ξέρω τι νιώθω γιατί δε μ' άφησε ποτέ κανείς να εκφράσω αυτό που νιώθω αληθινά... Πόσοι άραγε νιώθουν ακριβώς το ίδιο;;;...
Υπάρχουν πάρα πολλά άτομα που βρίσκονται στην ζωή για να σε βοηθούν, ακόμα και αν είναι ένα άκυρο παιδί από την άλλη πλευρά του πλανήτη, και μιλάς μαζί του για πρώτη φορά μέσω Internet. Να ξέρεις πως την μεγαλύτερη αλήθεια θα την ακούσεις από άτομα που δεν σε ξέρουν, γιατί αυτοί ακριβώς λένε την ωμή πραγματικότητα!
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν "ανεπτυγμένες" ικανότητες λεγόμενες αστρικές ικανότητες οι ψυχικές δυνάμεις.(συνήθως από γεννησιμιού τους.)
Πολλές από αυτές τις ψυχικές δυνάμεις τις έχουν μελετήσει και περιγράψει άρχους Ρίσσις δασκάλους(αρχαίοι δάσκαλοι χιλιάδες χρόνια πριν).
Μια από αυτές τις δυνάμεις λέγεται Βάσιτβαμ(στα ΣανσκριτικάΤα Σανσκριτικά είναι η αρχαιότερη γλώσσα που μιλήθηκε από την αρχαία φυλή).(στη γλώσσα μας "επιβολή").
Με αυτή την ικανότητα - δύναμη μπορεί κάποιος να επιβάλει την θέληση του σε πλάσματα και στην φύση.
Walking on a dream How can I explain Talking to myself Will I see again
We are always running for the thrill of it, thrill of it Always pushing up the hill searching for the thrill of it On and on and on we are calling out and out again Never looking down I'm just in awe of what's in front of me
Is it real now When two people become one I can feel it When two people become one
Thought I'd never see The love you found in me Now it's changing all the time Living in a rhythm where the minutes working overtime
Catch me I'm falling down Catch me I'm falling down
Don't stop just keep going on I'm your shoulder lean upon So come on deliver from inside All we got is tonight that is right till first light
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ποτέ και με τίποτα δεν μπορείς να τους ευχαριστήσεις.
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ακόμα και την ψυχή σου να τους χαρίσεις δεν θα ικανοποιηθούν, ούτε και θα εκτιμήσουν την χειρονομία.
Είναι οι αχάριστοι άνθρωποι, οι αγνώμονες.
Οι άνθρωποι που περισσότερο από οτιδήποτε βάζουν τον εαυτό τους, το εγώ τους, και φοβούνται να δώσουν το παραμικρό από φόβο μην χάσουν κάτι από εκείνους.
Είμαι απτήν Χώρα του ποτέ
Για αυτό δεν σου μίλησα ποτέ
Το ξέρω πως είμαι δειλός
Αλλά μαζί σου τα χάνω διαρκώς
Δεν είμαι κανενός το πρότυπο
Ούτε το όνομα μου το χουν για λογότυπο
Είμαι ένα άτομα που Τρόπο να σου μιλήσει ψάχνει
Ζώντας σε μια κοινωνία λάγνη
Είμαι από τους περισσότερους διαφορετικός
Καθώς είμαι κάπως πιο ρομαντικός
Για αυτό όσους αγαπάω
Ελπίζω να μην πλήγωσα
Και όσου με υποστήριξαν
Ελπίζω να ξεσήκωσα
Αυτός είμαι λιπών
Ένα τίποτα μπροστά σου
Που ψάχνει να βρει
Λίγο χωρώ μέσα στην καρδιά σου
Ναι είμαι αλήτης και το χαίρομαι.
Μπορεί να ακουστεί παράξενο σε μερικούς, αλλά θα το πω. Είμαι αλήτης και είμαι πολύ περήφανος γι ‘αυτό.
Εγώ είμαι αυτός που δεν έχει τελειώσει το γυμνάσιο και είμαι 17.(Ίσως και λάθος μου)
Εγώ, είμαι αυτός που πάντα στο σχόλιο καθόταν πίσω πίσω και ποτέ δεν έκανε ησυχία, ποτέ δεν πρόσεχε και γενικά του άρεσε να κάνει ότι δεν κάνα οι άλλη.(ίσως και λάθος μου)
Εγώ είμαι αυτός που ποτέ δεν άνοιξε ένα βιβλίο να διαβάσει.(ίσως και λάθος μου)
