Ένας ήλιος χλωμός αρρωστιάρης να στέκει
κάθε μέρα η ίδια εικόνα
και τη νύχτα γυμνό από φως το φεγγάρι
σαν λουλούδι στην καρδιά του χειμώνα.
κάθε μέρα η ίδια εικόνα
και τη νύχτα γυμνό από φως το φεγγάρι
σαν λουλούδι στην καρδιά του χειμώνα.
Λίγο πριν το θυμάμαι καλά πως γελούσα
μα γελούσε μαζί μου κι ο χρόνος
που 'χε δει πως κρυφά κάθε νύχτα πονούσα
γιατί πάντοτε ήμουνα μόνος.
Κι ο Μορφέας ακόμα που σαν πέσει η νύχτα
αγκαλιάζει ετούτη τη φύση
περιμένω να 'ρθει να αγκαλιάσει κι εμένα
μα κι απόψε έχει πάλι αργήσει!



Comments (0)
Δημοσίευση σχολίου