Μια παραβολή που αφορα το προηγούμενο άρθρο μου.
Κάποτε ένας άνθρωπος ταξίδευε και μπήκε τυχαία στον παράδεισο. Σύμφωνα με την ινδική αντίληψη του παραδείσου,υπάρχουν δέντρα που εκπληρώνουν ευχές.Εσύ το μόνο που κάνεις είναι να καθίσεις κάτω από ένα τέτοιο δέντρο και να επιθυμίσεις κάτι, κι αυτό αμέσως γίνεται.Δεν μεσολαβεί κενό ανάμεσα στην επιθυμία και την εκπλήρωση της.
Ο άνθρωπος κουρασμένος αποκοιμήθηκε κάτω από το δέντρο των ευχών.Οταν ξύπνησε, ένιωσε πολύ πεινασμένος και είπε «Πώς πεινάω! Αχ και να έβρισκα λίγο φαγητό!»Αμέσως από το πουθενά, το φαγητό φάνηκε να πετάει στον αέρα.Πολύ νόστιμο φαγητό.Πεινούσε τόσο πολύ, που δεν έδωσε προσοχή από που ερχόταν το φαγητό.Οταν πεινάς δε το φιλοσοφείς. Ενιωθε ικανοποιημένος.Μια άλλη σκέψη γεννήθηκε μέσα του. «Ας είχα κάτι να πιω….»Αμέσως εμφανίστηκε ένα θαυμάσιο κρασί.
Πίνοντας ήρεμα το κρασί ,στη σκιά του δέντρου,άρχισε να αναρωτιέται.«Μα τι γίνεται; Τι συμβαίνει; Ονειρεύομαι ή μήπως υπάρχουν φαντάσματα γύρω μου και παίζουν παιχνίδια;»Και τότε εμφανίστηκαν τα φαντάσματα.Και ήταν άγρια, τρομερά. Αρχισε να τρέμει και του γεννήθηκε η σκέψη«Τώρα θα με σκοτώσουν»Και τον σκότωσαν.
Comments (0)
Δημοσίευση σχολίου