Μια πέτρα κύλησε στην άκρη του γιαλού,
την ώρα που το δειλινό στόλιζε το φεγγάρι.
Είχε στην πλάτη χαρακιές, βαθιές τυραννισμένες,
κι είχε και άλλες πιο μικρές, στο σώμα της κρυμμένες.
Γιατί δεν μας μιλάς
Λένε τα κύματα
Posted by Πλοκάμιας 5:31 π.μ.
Category: άνθρωπως , ζωή , προσωπικότητα , σκέψεις
Μια πέτρα κύλησε στην άκρη του γιαλού,
την ώρα που το δειλινό στόλιζε το φεγγάρι.
Είχε στην πλάτη χαρακιές, βαθιές τυραννισμένες,
κι είχε και άλλες πιο μικρές, στο σώμα της κρυμμένες.
Γιατί δεν μας μιλάς
Λένε τα κύματα
