Την αγαπάς κι όμως δεν έρχεται... Την περιμένεις αργεί... ανυπομονείς... Έχεις αγωνία... Κορίτσι είναι! Σκέφτεσαι θα αργήσει λίγο. Η ώρα περνά... Να τη έρχεται. Σήμερα είσαι πολύ όμορφη της λες και την φιλάς. Ανεβαίνεται στη μηχανή και φεύγεται. Την αγαπάς, την θέλεις μα δεν της το λες, ποτέ δεν της το έχεις πει. Δεν είναι εγωιστικό; Εκείνη γαντζωμένη πάνω σου νιώθει σιγουριά.
Εσύ προσέχεις τα αυτοκίνητα, την κίνηση των ανθρώπων. Την αγαπάς, δεν θες να το παραδεχτείς. Πέστο, την αγαπάς. Ναι. Την αγαπώ την αγαπώ μα δεν μπορώ να της το πω. Γιατί!!! Πρόσεξε!!! Ένα αυτοκίνητο πέφτει πάνω σου. Μόλις συνέρχεσαι σκύβεις πάνω της την φιλάσ και φωνάζεις όσο πιο δυνατά μπορείς σ' αγαπώ και κλαις γιατί δεν πρόλαβε να σε ακούσει. Δεν είναι άδικο!! Όχι, η ζωή, ξέρει μόνο έτσι να πληρώνει και εσένα σε πλήρωσε δίκαια αν σκεφτείς ότι ήσουν... Εγωιστής.

Πάει σε πολλούς και ιδιέτερα σε μένα σαν παράδειγμα για άλλο θέμα.

Και όσω αφορά το θέμα μου.
Το να μου ζητάς να κώψο το τσιγάρω είναι καταπιεστηκώτατο.Το να μην μου μηλάς γιαυτο το λόγο χειρότερω ακομα. Ίσως κάποτε καταλάβεις..