Είναι 5 το πρωί δεν ξέρω τι κάνω εδώ. Θυμήθηκα όσα είχαμε περάσει και ένιωσα μια ανατριχίλα σε όλο μου το κορμί δεν σε ξέχασα ακόμα σ' αγαπάω αλλά πρέπει να είμαι μακριά σου. Λες πως δεν άντεχες δίπλα μου, σου έδωσα ότι πολυτιμότερο είχα, τώρα θυμήθηκες ότι δεν κάνεις για 'μένα; Μετά από τόσο καιρό; Μονίμως σε βλέπω στα όνειρά μου δεν ξέρω γιατί, προσπαθώ να ξανά φτιάξω την ζωή μου αλλά η παρουσία σου στοιχειώνει τα κάποτε ευχάριστα όνειρά μου. Θέλω να φύγεις από πάνω μου...

     Νιώθω φτηνώς, αγγαλιάζω άλλες κοπέλες και θέλω να φύγω, να φύγω μακριά να έρθω να αγκαλιάσω εσένα  . και ακόμα είσαι εκεί μέσα στις σκέψεις μου, μου λείπεις, κλαίω και νιώθω ότι ξεριζώνονται τα σωθικά μου θέλω να έρθω να σε βρω και να με κάνεις μόνο μια αγκαλιά και μετά να φύγω. Φωνάζω και δεν ξέρω που να βρω απάντηση.
     Μαραμένα λουλούδια στέκουν να ξεραίνονται στον ήλιο τα φύλλα της καρδιάς μου, μαραμένα τα μάτια μου στέγνωσαν από τα δάκρυα και τώρα στέκουν αδειανά δυο θολές μπίλιες δίχως φως, μαραμένες οι σκέψεις και τα όνειρά μου καθώς δεν γεμίζουν πια απο το κάλεσμα σου, και πια απλά κλείνω τα μάτια και δεν έρχεται κανείς. Μαραμένη η φωνή μου δεν γεμίζει πια το δωμάτιο με λόγια ερωτικά, μα μόνο την λέξη αντίο λέει που άκουσα την τελευταία φορά, μαραμένος και ο κόσμος γύρω μου στέκει και τίποτα πια δεν μου φαίνεται να είναι ζωντανό και όλα αυτά γιατί έφυγες και πέθαναν όλα τα συναισθήματα μου παντοτινά.
Χρόνια πολλά.