Αν σε είχα εγώ θα σου φερόμουν σαν να ήσουν αγγελούδι.
Θα σε πρόσεχα, θα σε έπερνα αγκαλιές.
Θα μιλούσαμε για πράγματα άκυρα,
και όσο πιο χαζά ήταν τόσο πιο πολύ
θα χαμογελούσαμε.

Θα ήμουν μόνο ερωτευμένος μαζί σου.
Ξέρεις, σαν φυλακισμένος στα μάτια σου,
στα χείλι σου, σε κάθε όμορφη γωνία του προσώπου σου.
Θα σε τραβούσα απο το χέρι, σαν να ήμουν πολύ μικρός,
πολύ παιδί, θα τρέχαμε ανάμεσα απο εκείνους και εκείνες,
και όλους όσους κοιτάνε κατσουφιαστά απο ζήλια…
θα τους χαμογελούσαμε και
θα γινόντουσαν και εκείνοι ευτυχείς.
Θα σε σήκωνα ψηλά και θα σε κοιτούσα πονειρά.
Δεν θα σε άφηνα να έχεις παράπονο.
Θα ήθελα μέρα με την μέρα να σε βλέπω πιο καλή,
πιο ευτυχισμένη, πιο άνθρωπο, και μαζί σου, και εγώ,
θα γινόμουν πιο ολοκληρωμένος, πιο δικός σου, μαζί, θα ήμασταν ένα.


Κιόμος η αδικία εδώ σε εμάς,
στον κόσμο μας,
δεν μου επιτρέπει ένα τέτοιο δώρο.

Σε ευχαριστώ, θα ελπίζω.