Πραγμάτωση.
Υπάρχουν στιγμές που κάτι μέσα σου νιώθει διαφορετικό.
Μια φωτιά μέσα σου καίει κάθε θεμέλιο, κάθε λουλούδι, κάθε τι κτισμένο απο κόπο και ισορροπία.
Οι φίλοι σου, οι φήμες σου, ταπάντα μοιάζουν με μια μορφή, μια μαύρη σκιερή μορφή που σβήνει, χάνει το νόημα της προσωρινά.
Είσαι σίγουρος πως θα τα γαμήσεις όλα.
Τρομάζεις. Τρέμεις.
Δεν έχεις συνηθίσει να βλέπεις τον εαυτό σου και αυτό σου προκαλεί τρέμουλο.
Ξέρεις πως θα κάνεις αμάρτημα, ξέρεις πως θα προσγειωθείς στον βωμό, θα κατηγορηθείς, και αυτό σε ανάβει, είσαι έτοιμος να το υπερβείς.
Γυρνάς και τώρα κοιτάς στα μάτια ότι λαχταράς, το έχεις αποφασίσει.
Προχωράς. Πράττεις.
Για μερικά δευτερόλεπτα, και μέσα σε αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα όλα αλλάζουν.
Τίποτα δεν είναι όπως πριν.
Τίποτα δεν ξέρεις πως είναι τώρα.
Ούτε μετά.
Απροσδιόριστο αποτέλεσμα.
Είσαι τώρα μια αμοιβάδα χαμένη στον μικρόκοσμο.
Κιόμος. Μπράβο σου. Είσαι φανταστικός.
Δεν σου λείπει τίποτα.
Το όνειρο πραγματοποιήθηκε.
Κάνε μια ευχή να κρατήσει για πάντα.
Και πέτα. Νιώσε τον αέρα.
Πετάς και μην σε φοβίζει τίποτα.



Comments (0)
Δημοσίευση σχολίου