Ήμουνα λέει σε ένα μονοπάτι με δέντρα τριγύρω μου, υπαρκτό μέρος , που όταν ήμουνα μικρός έκανα τακτικά βόλτες εκεί , είχα ένα ραντεβού με μια κοπέλα την οποία ξέρω και μου αρέσει πολύ (δεν έχω σχέση μαζί της ) , καθώς προχωρούσα σταματάει το δρόμο μου μια κοπέλα την οποίο δεν γνωρίζω και η οποία ήταν πολύ κοντή , αδύνατη , άσχημη θα τολμούσα να πω αποκρουστική .
Της λέω βιάζομαι άσε με να φύγω με καθυστερείς …
Σε εμένα έρχεσαι μου λέει ..


Όχι της λέω δεν έχω μαζί σου ραντεβού …
Με εμένα έχεις ..εγώ είμαι αυτή που θα συναντήσεις …
Όχι δεν είσαι εσύ της λέω …δες με μου λέει και αρχίζει και γδύνεται ...έμεινε τελείως γυμνή μπροστά μου και μου φώναζε να την κοιτάξω και να δω πως αυτής είναι (θέλω να σημειώσω πως δεν είχα – έχω ερωτικές σχέσεις με αυτή την κοπέλα που θα συναντούσα ) .
Έχω μείνει άφωνως ( στον ύπνο μου ) …και δεν μπορώ να καταλάβω τι έχω κάνει λάθος και που έχω μπερδευτεί ..ξαφνικά βρισκόμαστε σε έναν άλλο χώρο σε κάποιο δωμάτιο , δεν ξέρω τι ήταν σαλόνι … υπνοδωμάτιο (άγνωστο σ’εμένα ) , δεν θυμάμαι πολλά πράγματα απο τον χώρο τα μόνα πράγματα που θυμάμαι ήταν να κάθομαι σε μία καρέκλα και απέναντι μου ήταν η μπαλκονόπορτα με λευκές κουρτίνες και εκείνη μπροστά μου να μου ζητάει να μη την δω με τα μάτια να κοιτάξω βαθιά μέσα της και πως έτσι θα δω καθαρά πως αυτή είναι που περιμένω ...
αποκλείται της λέω δεν είσαι εσύ , δεν είναι αυτό το πρόσωπο σου, πως γίνεται να είσαι εσύ ...άρχιζει να μου μιλάει και νοιώθω πως έχει δίκιο αρχίζω σιγά σιγά να καταλάβαινω πως ναι αυτή είναι εκείνη την στιγμή κοίταξα τα πόδια μου και παρατήρησα πως φορούσα ένα κούστουμη ( πράγμα σπάνιο για εμένα ).

Δεν καταλαβαίνω.
Εξήγηση απο έναν φίλο.
*